این متن زیبا را دوست عزیزی در بخش نظرات خصوصی  نوشته بودند پیشنهاد می کنم این مطلب را هم مطالعه فرمایید 

سلام. بعضی حرفها رو باید تو موقعیت پیش اومده بررسی کرد و نه گزیده کرد چون گاهی گزیده نویسی های ما ممکنه دیگری رو دچار سردرگمی کنه ،خب بیاین این دیدگاه رو با دنیای ساده ی خودمون تشریح کنیم، اون چیزی که خودمون حسش می کنیم ، از خودمون سوال کنیم که اشکهای ما در طول این سالیان تو این مناسبت برای چیه؟ برای شخصه؟ یا برای دردیه که پشت یه حادثه ی عظیم نهفته س؟ مسلما آزاده ایی چون حسین علیه السلام نیازی به اشکهای آدمای زمینی ندارن، پس ما گریه می کنیم بر بی عدالتی ها ، چیزهایی که هنوزم هست و این مناسبت تداعی این بیدادگریهاست ، منتها به تناسب پیشرفت زمان ، شمرهای این دوره دنبال معصومیت معصومان بیشتری هستن ، سلاح اونا دیگه شمشیر و سر بریده و آه کاروان بی یاور نیست ، نابودی ذهنها ، فساد و متلاشی کردن روح و قلب و تسخیر بشر با آلودگیهاییه که منتشر می کنن ، گریه ی نسل امروز بر این ماجرا ، گریه بر ظلمیه که روز به روز گسترده میشه و سیاهی و بوی بدش دیگه جایی برای نفس کشیدن نمیذاره ، گریه بر شمرها و افسوس بر رفتن آزادمردهایی که رفتن تا دنیایی پاک ساخته بشه ولی دریغ دریغ دریغ دریغ .دوست خوبم ما داریم تو این جامعه زندگی می کنیم ، رنجها ، غمها ، فقر ، فساد، بی عدالتی ،اجحاف همه و همه و همه رو می بینیم، اشک ما به خاطر تنهاییه ،این رخداد ، مثل یک معجزه برای تکون دادن آدمها به خودشونه که دچار تحول بشن ، ساخته بشن و بسازن . اگه دیگران سعی دارند که از این حادثه مصیبت نامه و اشکی بر جای بذارن وذهنها رو از اونچه هست دور کنند جای بحث دیگریه .

دکتر علي شريعتي:در عجبم از مردمي که خود زير شلاق ظلم و ستم زندگي مي کنند، و بر حسيني مي گريند که آزادانه زيست و آزادانه مرد............

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM