دوستان زیادی راجع به عکس کنار وبلاگ از ما سوال کردند امروز می خواهیم دوباره مسعود را به شما معرفی کنیم :

مسعود يک معلول جسمی و حرکتی است که در سال 1352 در يکی از روستاهای اطراف رودسر به دنيا آمد . تلاش های پزشکان در همان دوران کودکی برای درمان مسعود سودمند نبود تا اينکه در سال 1374 برای ادامه ی زندگی به آسايشگاه می آيد . با وجود اينکه در هيچ مدرسه ای درس نخوانده ، خواندن و نوشتن را از برادران و خواهر خود می آموزد ، و اين در حالی است که  نوشتن برای مسعود با توجه به وضعيت جسمی او بسيار دشوار است .

با تمام اين مشکلات ، اعتقادات مذهبی مسعود بسيار محکم است و تمام فرايض دينی خود را به جا می آورد. او نيز مانند هر انسانی آرزوهای زيادی دارد . ولی آرزوهای مسعود تمام آن چيزهايی است که خيلی از ما داشته و نسبت به آن ها شکرگذار نيستيم . مسعود آرزو دارد بر روی دو پای خود راه برود و نماز را ايستاده بخواند . آرزو دارد در روستا باشد و زحمت های پدر و مادرش را جبران کند . آرزو دارد خادم امام رضا در مشهد مقدس باشد .

مسعود می نويسد : « ای خوشبختی کجايی؟ ! ای بدبختی کی تمام می شوی؟ ! ای آزادی کجايی ؟! »

آرزو های مسعود

 خدايا آرزو دارم با پا راه برم . خدايا آرزو دارم وضو بگيرم و نماز را ايستاده و خوب بخوانم . خدايا آرزو دارم آزادی را بينم . خدايا آرزو دارم هر چه زودتر از اينجا آزاد بشوم . خدايا آرزو دارم زحمت های پدر و مادرم را جبران کنم . خدايا آرزو دارم در روستا باشم . خدايا آرزو دارم محتاج نباشم . خدايا آرزو دارم زندگی کنم . انشاء الله به آرزوهايم برسم .

 برای دیدن دست نوشته ها و آرزو های مسعود به سایت آسایشگاه امام رضای رودسر  مراجعه فرمایید

این متن زیبا را در بخش نظرات خوندم خیلی خوشم اومد اینها احساسات پاک یک هموطن  است که برای مسعود  که با پاکی قلبش همه را تحت تاثیر قرار داده نوشتند ازشون ممنونیم حتما پیغامشون را به گوش مسعود می رسونیم

به خانه ی تو سر زدم وطبق معمول دنیایی از کلمات و واژه ها در فکرم به حالت آماده باش در آمدند تا در وصف عظمت و بردباری تو شعر که نه حتی جمله ای بسازم.....
اما دریغ از یک کلمه.نه 32 حرف الفبای خودمان که الفبای تمامی زبانهای تاریخ بشر هم نخواهند توانست تو را به تصویر بکشند.
بزرگواری تو زمانی هویدا میشود که می بینم نشسته بر صندلی چرخ دار فراتر از من و میلیونها انسان ایستاده بر پا اوج میگیری و از نزدیک خدا بر غرور کاذب من و امثال من می خندی. تو بهتر من میدانی که پرواز از درون است نه از بیرون.تو بهتر از من میدانی که به پرواز در آوردن امید نا امیدان بهتر است از به پرواز در آوردن امیال نفسانی.
همه چیز را تو بهتر از من میدانی.
من خود را در لابلای کلمات شعرم گم کرده ام.
تو مرا پیدا کن و با خود به نزدیک خدا ببر.

به امید دیدار ای نازنین دوست..

من این متن را در بخش نظرات خوندم خیلی زیبا بود  دلم نیومد اونو برای شما  نگذارم این نوشته ها  روايت احساسات پاک  انسانی است که نمی تواند مضايق ديگران را ببينند....

 ای کاش این دوست عزیز خودشو معرفی می کرد

 و ای کاش بازم به ما  سر بزنند

 ولی از همین جا ازشون تشکر می کنم

 می خواهم از همه کسانی که دوست دارندبه مسعودچیزی بگویند دعوت کنم تا گفته هاشون  در بخش نظر خواهی این وبلاگ بنویسند ما حتما صحبتهاشون را به گوش مسعودمی رسو نیم

((سلام تمام متنها رو خوندم با دقت تمام و این بار حس عجیبی بهم دست داد شاید به این باور رسیدم که آدما هر چقدرم غرق در زندگی خودشون باشن گاهی یه نیم نگاه به واقعیتای موجود اونا رو می تونه به خودشون برگردونه یه جور تلنگر یا بهتر بگم یه نیشگون که جای سوزشش اونقدر عمیق میشه که بی اختیار اشکها رو سرازیر می کنه اینبار نه به خاطر دردش ، به خاطر خودت گریه می کنی که چقدر غافلی چقدر چقدر چقدر .بر می گردی تمام زندگیتو مرور می کنی اونوقت از شدت خجالت نمی تونی سرتو بالا کنی و به آسمون نگاه کنی .این همه رحمت ، محبت ، عشق و تو چقدر نابینایی .اینایی که نوشتم نه به خاطر حقیقت مطرح شده تو وبلاگتون بود چون از روح بزرگی یاد کردید که به واقع ما ازش خیلی دوریم .نوشته ها و دنیای ایشون منو به فکر برد .نمی دونم چی باید بنویسم اما از طرف یه غریبه بهش بگید دعاش می کنم از صمیم قلب با صدای بلند همیشه ی همیشه.))

آرزوهای من

 خدايا آرزو دارم با پا راه برم . خدايا آرزو دارم وضو بگيرم و نماز را ايستاده و خوب بخوانم . خدايا آرزو دارم آزادی را بينم . خدايا آرزو دارم هر چه زودتر از اينجا آزاد بشوم . خدايا آرزو دارم زحمت های پدر و مادرم را جبران کنم . خدايا آرزو دارم در روستا باشم . خدايا آرزو دارم محتاج نباشم . خدايا آرزو دارم زندگی کنم . انشاء الله به آرزوهايم برسم .

جوانی بد دردی است . جوانان دوست دارند همه جا را ببينند . من هم دوست دارم همه جا را ببينم . جوانان آرزوهای زيادی دارند . من هم آرزوهای زيادی دارم . جوانان آرزو دارند خوشبختی را ببينند . من هم آرزو دارم خوشبختی را ببينم . آزادی خيلی خوب است . من هم آزادی را خيلی دوست دارم . من می خواهم از اينجا آزاد بشوم . دوست ندارم تا آخر عمر اينجا بمانم و بميرم . زندگی خيلی خوب است . زندگی شيرين است . ای زندگی کجايی . دوست دارم زندگی کنم . نه مثل من که اينجا هستم . اينجا جای زندگی نيست .

خدايا تـا کی بدبختی . تا کی عذاب بکشم . تـا کی زندانی . کی تمام می شود . هـر زندانی روزی آزاد می شود و هر بدبختی روزی تمام می شود . نمی دانم کی تمام می شود . خدايا چند سال بايد بدبختی بکشم. 35 سال است که من بدبختم . آرزو دارم چند سال زندگی راحتی داشته باشم . خدايا خسته ام . دلم تنگ است . خوشا به حال آنهايی که در جنگ پاهای خود را از دست داده اند . آنها چند سال زندگی کرده اند . باز هم زندگی می کنند . مثل من زندانی نيستند . ای کاش من هم مثل آنها بودم . من فقط يک شانس آوردم که در شهر خودمان و در نزديکی خانه مان هستم . خدايا خداوندا من نمی خواهم اينجا بميرم . آرزو دارم چند سال زندگی راحتی داشته باشم .  و من دوست دارم زندگی کنم . در زندگی می شود بدون پا زندگی کرد . ولی نه مثل من اينجا . با خودم می گويم آنها که پاهای خود را از دست داده اند آنها چطوری زندگی می کنند . آيا آنها هم مثل من زندانی هستند . ولی من فکر نمی کنم آنها هم مثل من زندانی باشند .

خدايا خداوندا من هم می توانم کارهايم را انجام بدهم . من اگر کمی پول داشتم اينجا نمی ماندم . با پول می شود زندگی کرد . با پول می شود خيلی کارها کرد . من اگر پول داشتم هر کاری دوست داشتم می کردم. خدايا خداوندا در دنيا انسان هايی هستند که هم سلامتی دارند و هم پول زيادی دارند .

خدايا خداوندا چرا به من پا نداده ای . مگر چه گناهی کرده بودم ...

امروز می خواهم از آرزو های مسعود بنویسم :

اجازه بدید اول از زبان خودش اونو به شما معرفی کنم  

به نام خداوندی که زندگی را آفريد و زيبا کرد . من می خواهم خاطراتم را بنويسم گرچه خط خوبی ندارم و بعضی کلمه ها را اگر اشتباه نوشتم بايد مرا ببخشيد . من در سال 1352 به دنيا آمدم . ا

ز همان سال بدبختی من شروع شد . پدرم و مادرم مرا بردند دکتر در تهران . ولی آنها ما را جواب دادند . باز هم رفتيم . رفتيم پيش دکترها . ديگر آنها هم ما را جواب دادند . باز هم رفتيم باز هم ما را جواب دادند .

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM